Theatervoorstelling Frits - over het leven van Frits Verduin

Voor zijn opname was Frits onder behandeling voor ‘overspannenheid’ en ‘stemmingsstoornissen’. Tegenwoordig zou dit misschien als bipolaire stoornis worden aangemerkt.

Frits  is niet alleen een voorstelling over een jongen met een 'label' die werd gedeporteerd en vermoord, maar ook een voorstelling over herinnering zelf. Hoe herdenken we? Wie mag spreken? En hoe vertellen we een verhaal dat onmogelijk volledig te vertellen is? In de voorstelling reflecteren de makers op de grenzen van het vertellen over zijn leven. Wat zijn de feiten? Wat blijft speculatie? Hoeveel ruimte mag verbeelding innemen?

Critical fabulation
In het maakproces laten de makers zich inspireren door de methode van critical fabulation, ontwikkeld door slavernijhistoricus Saidiya Hartman. Deze methode onderzoekt hoe je kunt vertellen over levens die in de archieven grotendeels ontbreken, zonder daarbij te doen alsof hiaten eenvoudig op te vullen zijn. Daarbij gaat het niet om het teruggeven van een stem, maar om het zichtbaar maken van de fragmenten die wel bewaard zijn.