Frederik Hendrik Hendriks (1808 - 1865)

Frederik Hendrik Hendriks (1808 - 1865)

De aantrekkingskracht van het Gelders landschap

Kunstenaars reizen al eeuwen af naar Gelderland om het zo kenmerkende landschap in beeld te brengen. Maar een aantal kunstenaars was hier al gevestigd. Onder hen was Frederik Hendrik Hendriks. De bossen en heidevelden rond Wolfheze oefenden een grote aantrekkingskracht op hem uit. Hier had de natuur volgens velen nog iets puurs en mystieks. Uren struinde Hendriks met zijn schildersezel door de Gelderse natuur. Voor de diepgelovige Hendriks was het aanschouwen van het landschap in essentie een religieuze ervaring: hier openbaarde god zich aan de mens.

Religieuze ervaring

Hendriks verschilde van flamboyante kunstenaars als Jacob Cremer (1827 - 1880) en Johannes Bilders (1811 - 1890). Waar zij ’s avonds met regelmaat de kroeg bezochten bestudeerde Hendriks thuis met een handvol gelovigen de bijbel. De natuur was volgens Hendriks een tempel van God. En door haar in al haar schoonheid en grootsheid vast te leggen bewees de kunstenaar eer aan zijn schepper.

De meester van Wolfheze

De ‘Meester van Wolfheze’ had een goede naam in de omgeving en leerlingen als Jacob Cremer, Petrus Oerder (1823 - 1863) en Marinus Harting (1815 - 1861) verzamelden zich om hem heen. Er is geen schilder wiens naam zo sterk verbonden is aan Wolfheze als Frederik Hendrik Hendriks.

Beeld: Frederik Hendrik Hendriks, Heidelandschap, ca. 1860, olieverf op paneel, 23,5 x 34 cm, Collectie Museum Arnhem