Poëzie op maandag (13 april)

Op deze paasmaandag een bijzondere editie van ‘Poëzie op maandag’. Met niet alleen een toepasselijk gedicht, maar ook met een prachtig muziekstuk van Bach en met een afbeelding van de Pietà van Michelangelo waarover het gedicht vertelt. Klik op deze link, luister naar de muziek, kijk naar de foto en lees dan, met de muziek op de achtergrond, het gedicht. 

 

Dit gedicht is geschreven door Nobelprijswinnaar Wislawa Szymborska. Zij schrijft poëzie die het leven omarmt - zo rijk, mooi en moeilijk als het is. Szymborska is één van de meest gelezen en meest gelauwerde dichters van deze tijd; ze schrijft nuchter, helder, direct en vaak met humor.

Pietà | Wislawa Szymborska

In het stadje waar de held is geboren 

zijn standbeeld bekijken en het prijzen: wat groot, 

op de drempel van het lege museum twee kippen opschrikken, 

informeren waar zijn moeder woont, 

aankloppen, de piepende deur openduwen. 

Een rechte houding, gladgekamd haar, heldere blik. 

Zeggen dat je uit Polen bent gekomen. 

Haar begroeten. Luid en duidelijk vragen. 

Ja, ze hield erg van hem. Ja, hij was altijd zo. 

Ja, ze stond bij de muur van de gevangenis. 

Ja, ze hoorde het salvo. 

Betreuren dat je geen taperecorder en camera 

hebt meegenomen. Ja, ze kent die dingen. 

Op de radio heeft ze zijn laatste brief voorgelezen. 

Op de televisie oude slaapliedjes gezongen. 

Ze heeft zelfs in een film gespeeld, tranen in de ogen 

van de jupiterlampen. Ja, de herinnering ontroert haar. 

Ja, ze is een beetje moe. Nee, het gaat wel over. 

Opstaan. Bedanken. Afscheid nemen. De kamer uit gaan 

en in de vestibule de volgende toeristen passeren.