Partituur
Magnum Opus van Arthur Slenk
5 juni t/m 29 augustus 2010
In 1990 vond beeldend kunstenaar Arthur Slenk een oude partituur, een gelukstreffer voor iemand die kunstwerken maakt met gevonden papier. De muziekstukken bleken bijna zestig jaar lang door een amateurorkest gebruikt, maar hadden geen grote waarde meer. Tot Arthur Slenk ze in handen kreeg. Zorgvuldig bestudeerde hij blad na blad, en begon het stuk letterlijk te ontleden.
Als kind al knipte en plakte hij collages van papier, zoals het schriftje dat hij op zesjarige leeftijd maakte van uitgeknipte bioscoopadvertenties. Dat hij van dit knippen en plakken zijn levenswerk heeft gemaakt is dan ook niet verwonderlijk.
Het uitzoeken en knippen of snijden van het papier is slechts het begin van zijn kunstwerken. Daarna komt het ordenen, het arrangeren, het componeren van de onderdelen. Alles moet op de juiste plek, zodat het lijkt of het als het ware op zijn plaats is gevallen.
Zo ook bij de partituur. Jarenlang was Arthur Slenk dagelijks met het muziekstuk bezig. Alle onderdelen werden uitgezocht, gerangschikt en geordend. De stippen en strepen, de muziektekens, maar ook de vingerafdrukken, bijschriften, en zelfs de elastiekjes en touwtjes waarmee de bladen bijeen werden gehouden; het kreeg allemaal een plek. Een monnikenwerk, waarmee hij het muziekstuk weer een heel nieuw leven gaf.
Speciaal voor CODA maakte hij het kunstwerk met de ‘coda’s’, een bijzondere toegift, die hier dan ook met grote trots getoond wordt.