Wat een uitzicht!

Al in de negentiende eeuw stonden er op de hoogste punten van verschillende Veluwse landgoederen koepels. De landgoedeigenaar dronk er thee en genoot van het uitzicht over zijn rijkdommen. Eind negentiende eeuw werden sommige van deze uitzichtpunten opengesteld voor betalend publiek. Het bleek een mooie bron van inkomsten.

Uitzichttorens op de Veluwe

Al snel verrezen er speciale uitzichttorens her en der op de Veluwe en ook rond Apeldoorn. Sommige waren niet meer dan houten staketsels, andere waren fraaie architectonische bouwwerken. Naarmate de Veluwse bomen en bossen groeiden, werden de torens hoger. Een mooi voorbeeld daarvan is de Julianatoren. Die werd in de oorlogsjaren door de bezetter met een paar meter verhoogd omdat het uitzicht anders door bomen werd belemmerd. In Park Berg en Bos stond en staat nog steeds een uitkijktoren en ook de toren van hotel de Vrijenberg staat nog overeind, maar is momenteel niet te beklimmen. Ooit stonden er ook zulke torens bij het Uddelermeer en in Beekbergen bij De Smittenberg.

Julianatoren op de Veluwe
Julianatoren na de oorlog op de Veluwe

De Julianatoren vóór en na de oorlog

Delen via:
Zoek in collecties